Noordzee?

Tja, zoals Veronique al zei: “Zo lijkt het wel op de Noordzee”. De temperatuur van het water en buiten was ondanks de bewolking echt aangenaam.

Het is toch echt “the bay of Tonkin”.

Daar kun je ook mooi, via rustige weggetjes, langs fietsen.

Uiteraard zijn daar ook dorpjes alwaar we lekker gekoelde drankjes kunnen kopen.

Weer iets verder

We vervolgen onze weg naar het zuiden. Onderweg kwamen we deze kilometerpaal tegen: nog 1545km tot Ho Chi Minh City ook wel bekend als Saigon. Echter zo ver gaan wij niet zuidwaarts in Vietnam. Wij zijn bijna bij onze “afslag” naar Laos.

 

Onderweg komen we veel tegen. Op de fiets kun je van alles vervoeren… naast gras, de oogst van de dag en ook allerlei ander waar die je kunt verkopen. We zagen de gebruikelijke winkeltjes, vele garages en vage bedrijven, bijvoorbeld daar waar deze kisten werden verkocht. Mooi versierd, veelal met de gouden kleur.

Van wie zijn deze belangrijke voeten?

Als je bij het ontbijt drakenfruit eet kunnen er zwarte pitjes tussen de tanden zitten. Willem werpt zich dan graag op als tandarts. Nu is Andre het slachtoffer. 🙂

 

Ninh Binh: vervolg

Fietsen door de hoge krijtrotsen.

Uitzicht op de hoogste pagode van Vietnam.

In de grotten is het best donker en moeten we soms bukken voor de stalactieten.

Bij Tam Coc roeien en sturen de dames met hun voeten.

Ninh Binh

In het weekend wordt er volop getrouwd en minimaal 1 dag gebruiken Vietnamezen om een fotoreportage te maken.

Een van de tempels die we onderweg bezocht hebben.

De hoogste pagode van Vietnam.

Per boot gaan we door Tam Coc, dit staat op de Unesco werelderfgoedlijst. Neemt niet weg dat we weer moeten onderhandelen. Vietnamezen mogen met z’n 5en in een boot en toeristen max. met 2 personen. En de prijs is natuurlijk per persoon per boot. Na wat gezeur gaan we gewoon met 1 bootje. Eerst moesten we een reddingsvest (voor sommigen een reddingsjurk 😂) aan en dan door de krijtrosten met grotten. De dames roeien en besturen de bootjes met hun voeten. Onderweg zagen we ook apen in het wild. Helaas waren ze te ver weg voor een mooie foto.

Zuidwaarts

Vanmorgen (20 oktober) zijn we Hanoi uitgefietst. We gaan naar Ninh Binh en daar hebben we 2 fietsdagen voor nodig.

Onderweg zagen we werkplaatsen van deze mooie beelden. De beelden waren in diverse stadia.

Uitzicht vanaf ons balkon: de bergen zijn weer in zicht (tot onze vreugde) 😀.

‘s Avonds gaan we lekker Bbq’en, net als de Vietnamezen. Iets minder Vietnamees zijn onze bijgerechten: patatjes (van de zoete aardappel) en spaghetti 😉.

Ziek

‘s Nachts moest Willem overgeven en we besluiten nog 1 dagje langer te blijven


. Bij de receptie hebben ze een doos met spelletjes dus gaan we Vietnamese monopoly spelen.

Even wat leuke uitspraken:

Tante Rina heeft een nieuwe haarkleur (bruin) en als reactie zeggen de jongens “komt vast door de zon” (net als hun bruine benen 😂).

Willem ziet de rug van Leonie (enkele dagen daarvoor iets verbrand) en zegt “mam, er zitten allemaal plastic bubbeltjes op jouw rug”. 🤣

Hanoi, nog een keer

We zijn weer in Hanoi! Hier wachten we af wat het weer gaat doen, maar vandaag kunnen we nog even genieten van een pretpark. De dagen erna zal het regenachtiger zijn. Wij gaan dan het volgende deel van de route plannen (en ook nadenken i.v.m. het visum voor Thailand).

Heel vermoeiend zo’n pretpark😁.

 

Terug naar Hanoi

Met het lokale veerpontje steken we over.

Van fietsen krijg je trek, dus een broodje warm vlees gaat er dan altijd in.

Onderweg kom je van alles tegen …

Sommige verkeersborden moet je maar gewoon negeren😉.

Lunchen langs de weg.

Terug in Hanoi! En dan ook nog in een hotel met deze prachtige wc ­😂.

Regen (en storm)

Nadat de tropische storm voorbij was, wilden we verder trekken maar … onverwacht begon het weer flink te regenen. Na lang wikken en wegen besloten we om te draaien en onze plannen te wijzigen. Op een eiland zitten dat alleen te bereiken is per boot lijkt ons niet de juiste plek om te zijn als er ook nog een volgende tropische storm voorspeld is.

Op weg

Via dit bruggetje vervolgen we onze weg. Hij is bedekt met rammelende planken en niet tot grote vreugde van Karel en Willem (“wij gaan nooit meer over zo’n brug hoor”).

De volgende dag wilden we verder maar hadden te maken met de restanten van een tropische storm. Dat houdt in dat het hier heel hard waait (voor ons uit de verkeerde richting 😊) en er af en toe flinke  plensbui valt. Een extra nachtje in een kingsize bed, lekker lezen en dan spelletjes doen is dan een betere optie.