Van Laos naar Thailand

De wind in de rug!

Van een dag fietsen in de wind, ook al hadden we de meeste wind in de rug, raak je best vermoeid. Pannenkoeken als toetje gaan er dan altijd wel in.

In Thakhek hadden we een kamer op een idyllisch gelegen plekje. Mooi omzoomd met bamboe. Daar hadden we lekker alle ruimte en konden we gooien met de frisbee.

‘s Middags gingen we de stad in, nu een keer niet met de fiets of te voet, maar met een tuk-tuk.

De Mekong! Aan deze zijde zijn we in Laos en aan de overkant daar ligt Thailand. Daar gaan we de volgende dag naar toe.

Leuke uitspraken:

  • “Mam, je hebt nog steeds roosjes in je haar” 🙂 . Lees: een tijdje geleden ontdekte hij dat Leonie witte dingen in het haar had (roos).
  • Willem was gevallen en zijn wond werd ontsmet  met betadine. Hij vroeg zich af of de wond nu alsnog een etterbak (hahaha) kon worden. Lees: we hadden bij een andere wond uitgelegd dat betadine ontsmet, zodat een wond niet gaat etteren. In dit vochtige klimaat genezen wonden niet altijd even goed. Bij ons tot nu toe gelukkig nog wel.

We zijn in Thailand! Getuige deze foto van de 7-eleven (supermarktketen).

Dit keer geen foto’s van de grens, omdat we wisten dat je deze grens niet met de fiets over kon. Deze moet dan in een bus of taxi. Wij hebben het alsnog geprobeerd en dankzij onze tandems en schattige (en beautiful) kinderen is het gelukt. Een lief lachende Willem die de paspoorten aangaf en “sawaidee” & “khob khun lai lai” (dank u zeer) zei, was de Laotiaanse beambte overtuigd dat we best konden fietsen over de brug. Dus voordat zij zich bedachten, sprongen we op de fietsen, zwaaiden vriendelijk en stopten vooral niet. Ook niet voor een foto. We moesten direct links fietsen, omdat het verkeer links rijdt in Thailand. Aan de Thaise zijde was men verrast dat wij aan gefietst kwamen. Dat kon en mocht echt niet. Maar ook hier vonden ze zo leuk dat Willem de paspoorten aan hen gaf en braaf “sawaidee” (klein verschil met Laos maar wel belangrijk) zei. De stempels werden gezet en we kregen een inreisstempel (geen visum, maar dat hoeft nu ook nog niet) voor 30 dagen. Sommige mensen krijgen maar 15 dagen en daar hadden wij op dit Thaise traject niet genoeg aan. De kosten van dit avontuur … 0 euro!!! Nou ja, een extra ijsje voor de jongens, omdat ze zich zo keurig volgens onze ingefluisterde instructies hadden gedragen ;).

Let op: links rijden!

Altijd fijn: een speeltuin aan de Mekong.

Langs de boulevard, naast de Mekong, loopt soms zelfs een fietspad!

We hebben nu al door dat Thailand het land van de tempels en stupa’s is. Een enkele kerk blijven we ook nog zien.

Kijk goed in de boom. Zie je hem (of haar)? Een echte aap. Leuk om een foto van te maken, maar daarna zijn we toch doorgefietst en op zoek gegaan naar een picknickplekje zonder apen.

Zo slecht is het leven van een fietser in Thailand nog niet ;).