Richting de kust🏖

We gaan met een omweg naar Bangkok. Daar willen we Oud en Nieuw gaan vieren. We volgen nu eerst zuidwaarts de grens tussen Thailand en Cambodja, op weg naar de kust. Onderweg kwamen we dit kleine speeltuintje tegen. Vermoedelijk is dit gemaakt voor kabouters😂.

Even wat drinken.

Na 2 dagen fietsen, kwamen we in een dorpje waar ze als enige accommodatie een resort hadden. Wij hebben het benut om echt te overnachten. Vele Thai gebruiken het voor andere hogere doeleinden  of hogere sferen? De opritten zorgen daarbij voor de maximale privacy.

Kamernummer 311 was voor Leonie en Willem.

Kamer 312 voor André en Karel. 

The loveroom had een discobol. Daar kun je gaaf onder dansen. We hebben maar niet uitgelegd waar de meeste Thai deze kamers voor gebruiken. Karel was vol van de lichtjes op zijn horloge.

Romantisch … 💕

Gaandeweg merkten we dat we eindelijk weer de heuvels in fietsten. Het grootste voordeel vonden we dat dit een redelijk rustige weg was met veel schaduw door de bomen (erg fijn wanneer je links moet fietsen en zuidwaarts gaat).

Lange leve Thailand: de bushokjes! Ze zijn er in diverse formaten maar zorgen altijd voor een fijn zitplaatsje met schaduw. Bij deze waren de bankjes wel heel erg hoog.

Deze route was v.w.b. de accommodatie- en eetmogelijkheden iets lastiger voor ons. Daarom veranderden we ons dagrimte. ‘s Middags gingen we warm eten en ‘s avonds aten we op de kamer (gekochte lunch). Bovenstaande 🍟 is favoriet van Willem. Karel kiest graag voor spaghetti 🍝 en wij …

kiezen meestal iets Thais.

Dit is een resort dat wel toegespitst is op toerisme en de jongens mochten mee in het golfkarretje.

Na het afpakken van de fiets gingen de zwembroeken snel aan en genieten maar 🏊. Wij sliepen in éen van de bungalows op de achtergrond.

Ook zijn er “hotels” met minder slaapmogelijkheden als gezin. Hier zijn we creatief in het benutten van een kamer. Karel slaapt op de bank (met de deken van het grote bed) en wij slapen in onze eigen slaapzakjes.

WOW!!! Gelukkig is deze giftige duizendpoot dood.

We hebben genoeg platgetrapte paden gezien waarover ze aan konden komen lopen 🐘. Helaas hebben we ze niet gezien.

Nog steeds geen oflifanten en een mijlpaal.

In de andere landen konden ze de scooters goed vol pakken, maar hier zijn ze dol op het volpakken van hun pick-ups trucks. Je kunt er zelfs een taxi met 2 verdiepingen van maken.

Al het stijgen leverde ook een mooie lange afdaling op. OPA en OMA niet lezen: “met 65.6 km/h als snelheidsrecord” 🚵.

Mooie en rustige weg naar onze overnachtingsplek.

Wow, stekels van meer dan 2 cm!

Hier kregen we een ontbijtje en daarna

de fietsen als een intussen geoliede machine weer oppakken. Karel en Willem hebben hun jas aan vanwege de harde wind die er stond.

Er was een “huiszwijntje” bij een hotel. Eerst was hij lief, maar daarna werd hij hardnekkig in het achtervolgen en het knabbelen aan de veters.

Het eerste verkeersbord met ons laatste fietsdoel van 2017!