Paradise Island 🌄

Vanochtend zaten we al om 7.15 uur op de fiets. De haven lag nog 62 km verder en we wilden de boot natuurlijk wel halen. Deze “kleine” toegangskaartjes tot de boot raken we zeker niet kwijt 😂.

Voor de auto’s konden de scooters en onze fietsen staan. Even de achtertassen eraf om de stabiliteit van de fiets te vergroten en daarna genieten van de overtocht.

❤ Need we say more? ❤

Koh Samui heeft ons op de knieën gekregen. Voor het eerst tijdens deze reis moesten we eraf en “lopen”. Het duwen van onze tandem is echt zwaar. Helaas was er geen vluchtstrook.

Maar als je ‘s middags dan in deze zee ligt, ben je dat allemaal weer snel vergeten.

Natuurlijk kunnen we het niet laten om ook op dit tropische eiland een dagtocht te maken. Aan het eind van het filmpje verliest ‘onze vlogger’ bijna zijn pet 😂.

Op Koh  Samui bevindt zich een tempel die Leonie graag wil bezoeken.

Met deze prachtige Big Buddha.

Dagelijks horen en zien we diverse vliegtuigen aankomen en vertrekken.

Na de boodschappen in dit winkeltje hadden we allemaal onze schoenen nog.

Vele prachtige bloemen en

mooie bomen.

Klaar voor de start! Wij gaan een potje “footgolf” doen.

Na 11 van de 18 holes is het tijd voor een verkoelende pauze. Eerst een lekkere cooling towel en daarna wat drinken.

De banen zijn mooi en royaal opgezet in een plantage met allerlei voetbal moeilijkheden. Insmeren met muggenlotion is hier wel een must.

Best wel actueel op dit moment, tenminste als je Feyenoord supporter bent. In Rotterdam zal hij finishen!

Hoera!!! De winnaar is bekend. Zijn naam: K. van persSCHiehof.

Op de foto met 🌴 Coconaldo 🌴 😁.

Jammer dat deze mooie tropische vis 🐠dood is aangespoeld.

De vele andere zeedieren aan dit strand worden “slachtoffer” van de vangkunsten van onze jongens. Dit keer zit er een krab 🦀 in hun visnet.

Op weg naar deze zandbank vingen de jongens een zeekomkommer.

Paradise!

Bekende site 😉. WALK zal over 2 dagen de oostkust van Thailand verlaten en een doorsteek maken naar de westkust.

Saai, langs de “snelweg”

We fietsten vier dagen langs ‘de snelweg’. Oninteressant en de voorzieningen onderweg zijn wat schaarser en basic.  Dit soort trajecten vraagt meer voorbereidingen van ons, zodat we weten waar we kunnen eten en onze voorraad weer kunnen aanvullen. Onze eerste nacht slapen we in dit resort. De kamer is zo groot dat we de fiets zo naar binnen kunnen rollen. De bruine “dekens” op de bedden zijn handdoeken. Daarom slapen we in de eigen lakenzakken met de “deken” er bovenop.

Na het douchen gaan we op zoek naar een plekje om te eten. M.b.v. handen en voeten, plaatjes van internet en “mai pet” (=Thais voor niet pittig) lukt dat prima.

Witte rijst, gebakken eitje, boontjes en  fried pork. Drie schijfjes komkommer en een beetje rode peper. Oei! Bij nader proeven blijkt het pittiger dan gedacht. Alleen goed te doen voor André, de jongens proberen 1 vleesje  (de pitjes van de rode peper er al afgehaald) en eten daarna alleen de rijst. Leonie is ook niet zo’n fan van pittig eten, maar zet stug door. Een mond die in brand staat, rode appelwangen en zweet overal op het gezicht zijn het resultaat. Dit werkte bij iedereen op de lachspieren. Karel zei het heel treffend: “Het vlees smaakt zo lekker, maar is veel te pittig”.

Het sausje om het geheel nog pittiger te maken werd gelukkig apart geserveerd.

We verlaten ons resort en gaan 5 km fietsen om te …

ontbijten. We zorgen goed voor onze innerlijke mens, zodat we verder over die snelwegheuvels kunnen fietsen.

De tweede nacht slapen we in dit snelweghotel. Onder het hotel een 7-11 (geliefde supermarkt) dus dat was ideaal voor de hongerige en dorstige fietsers. De plassen laten zien dat het die nacht flink geregend heeft. De luchtvochtigheid is erg hoog. Echt afkoelen doet het dan ook niet.

Deze tweede saaie fietsdag kregen we 2x een flinke tropische bui. De eerste bui was tijdens de warme lunch in een eettentje. Deze konden we lekker uitzitten. Daarna volgde de bui van het filmpje. Gelukkig konden we zo dit kraampje inrijden om te schuilen. De jongens kregen de regenpakken aan en wij zijn snel verder gefietst. Moest ook wel, want de avond (18:45 uur) naderde en we hadden nog steeds geen geschikte slaapplek kunnen vinden.

Ons laatste adresje (nacht nr. 3) langs de snelweg. 20 Km verder gefietst dan gepland! Wat waren we blij met deze nette en mooie huisjes. Wij slapen graag samen dus hebben we 2 huisjes gehuurd en …

de matrassen versleept. Deze huisjes zijn nl. bijna altijd voor 2 personen. De volgende ochtend aten we het meegenomen ontbijt op de kamer en vertrokken vroeg (volgens de voorspellingen zou het  ‘s middags gaan regenen) naar Surat Thani.

Achterop deze auto zie je apen. Dergelijke auto’s zagen we de afgelopen vier dagen met enige regelmaat. De apen zijn opgeleid om kokosnoten uit de boom te halen. Wel zo handig. Willem wil er wel eentje als huisdier. Zijn mama helaas niet 😃. Onze eigen aapjes vermaakten zich overigens prima langs de snelweg.

Aan het eind van dit saaie traject verblijven we lekker 2 dagen in Surat Thani. Wat hebben we hier dan gedaan? Erg weinig, eigenlijk niks meer dan relaxen in de hotelkamer met goed internet en Engelse tv . Verder nog een doosje regelen voor een postpakketje (de speelgoedtas zit nl. weer vol dus …) De inhoud gaat naar opa en oma en met nieuw zakgeld kunnen W. en K.  weer wat nieuws kopen tot deze tas weer vol is 😉.

Surat Thani ligt aan de riviermonding en daar zie je dus veel van dit soort bootjes en huizen op palen. Je kunt vanaf deze rivier een nachtferry (7 uur varen) nemen naar Koh Samui. We kiezen er liever voor om nog 65 km verder te fietsen naar Donsak om daar dan een boot te kiezen met een vaartijd van maar 1.5 uur. Echte zeebenen hebben Leonie en Willem namelijk niet.

Even bijkomen 😁

Een Indische varaan zomaar midden op de weg. Prachtig gezicht zo rustig als hij daar loopt. In de bosjes hoor je hem duidelijk sneller wegschieten. Onderweg horen we deze geluiden vaker, maar zien we bijna nooit hoe de veroorzaker eruitziet. We hadden al eerder een varaan in Thailand gezien (wel 3x zo groot). Deze was toen echter veel sneller dan dat wij de camera in de aanslag hadden.

Onze eerste “fietspech”; een losgeraakte cranck. Even een imbussleutel pakken, aandraaien en we konden weer verder.

Puf, puf, zweet, zweet. Op sommige dagen lijkt onze reis een relaxte vakantie. Op dit heuvelachtige traject werden we uit onze vakantiedroom wakker geschud. Er moest “gewerkt” worden. Deze flinke ‘jongens’ kunnen we fietsend alleen bedwingen m.b.v. onze eigen stoere jongens 👍.

Voor onze jongste bijrijder bleek het een ware uitputtingsslag 🤣.

Het harde werken wordt beloond met zalige afdalingen.

Tja, zo kan het ook. Met de racefiets en een bezemwagen. Wie wil er onze bezemwagen zijn?

Na gedane fietsarbeid hielden we een rustdag aan dit tropische strand.

We hebben nu in Thailand al behoorlijk veel stranden gezien. Toch blijkt ieder strand zijn eigen charme te hebben.  De intensiteit van de golfslag/golven 🌊, de structuur van het zand⛱ , hoe steil het strand afloopt in zee🏖 en de te vinden “schatten” in het zand 🐚🐟🦀 zijn elke keer anders.

Aan dit strand vonden we naast krabbetjes en visjes ook verschillende mooie schelpen en versteend koraal. Op de foto gezet als bewijs en herinnering.

Heerlijk genieten aan zee. Vanaf morgen zullen we ruim een week geen strand meer zien maar een oninteressante “snelweg”. Na een gedane ‘vakantie’ breekt nu weer de fietswerkweek aan. Op weg naar Koh Samui om daar ..

Wildlife

Ja, het is ons gelukt. Eindelijk hebben we een levend exemplaar kunnen ‘filmen’.

Ons “kamernummer” : vanavond slapen we in een container. Deze is gelukkig luxer dan de naam doet vermoeden.

Zo zag onze container er van de binnenkant uit. Karel sliep op het slaapbankje en de rest samen in het grote bed. Achterin de container was een normale badkamer. Gelukkig was het dak goed geïsoleerd  (de hele dag ☉ op een container …).

We pakken weer op om verder te fietsen. Op de achtergrond staan de 10 containers (op palen) die ze op verschillende manieren hebben omgebouwd tot gastenverblijf.

Onze container 😁. De hele rij verschillende containerkamers gaf ons een soort “Pipi Langkous”- gevoel.

De parkwachter schuift het hek aan de kant, nadat we de entree betaald hebben voor het National Park.

Tot onze grote verrassing was er zelfs een soort camping. De tentjes staan met hun opening gericht naar de zee (natuurlijke airco). Op de fietskaart zagen we wel vaker een symbool van een tentje, maar nu bleek er daadwerkelijk ook een camping te zijn. Als we dat hadden geweten dan hadden we niet gekozen voor een container.

De weg langs de zee werd versperd door een omgevallen boom die daar duidelijk met opzet was neergelegd. Na een verhitte discussie ( de een wil over de versperde boom, de ander wil terug ) en speurwerk vinden we een alternatief junglefietspad.

Bij tijd en wijle voeren we met de kinderen tijdens het biken gesprekken in het Engels (we noemen dit ‘schoolwerk’). Willem en Leonie hebben zelfs een zelfbedacht liedje “push the pedal”. Leonie wist niet dat ze gefilmd werd tijdens dit stukje vals plat en als je goed luistert hoor je wat ze in het Engels zegt … 🤣🤣🤣 ***

‘s Middags kwamen we langs deze prachtige baai. Het was zondag en veel Thai genoten ook van hun weekend .

De flinke wind ( hadden we merendeels in de rug) zorgde voor gave golven en Willem kon zelfs vliegeren met zijn bodyboard 😃.

Krabbetjes vangen kunnen onze jongens al goed. Dat trok wel wat bekijks bij de andere kinderen. Willem heeft de buff op, omdat zijn pet zo van het hoofd waaide. Nu is hij een echte ‘pirate of the crabs’.

Zo maar op de boom.

Nog meer wildlife gespot : de zeer bijzondere roodbril dolfijn 😂😂😂.

Een heel geliefde gadget: onze multifunctionele stop. Past op alle putjes/afvoeren. Ideaal voor het vullen van een heerlijk welverdiend bad of voor het doen van handwasjes in de wasbak.

Tja, en nu snappen jullie waarom we minder naar huis bellen. Uit het oog en luisterend oor is echter niet uit ons hart hoor!

Een bijzonder exemplaar 😊.

*** (“I feel my butt slimming every second”)

We mogen nog even blijven.

Immigration office: bonnetje trekken voor visumverlenging – wachten – iedereen op de foto en handtekening zetten – paspoorten inleveren – wachten – iedereen 3 stempels rijker en per paspoort €49 armer. Tot 10 maart mogen we in Thailand blijven. Tegen die tijd hopen we dan ook Maleisië in te gaan.

Zo’n bed vraagt gewoon om een stoeipartij, de krachten worden dus weer even gemeten 😃.

‘s Avonds naar een marktje waar iedereen eten kon kopen dat hij/zij lekker vond. Er waren stokjes met verschillende soorten vlees, maïs van de bbq, diverse visgerechten, garlic bread, ijs, pizzapuntjes, rijstgerechten enz.

Sinds wanneer is een suikerspin avondeten? Ach, als toetje kan best. Wij hebben op het marktje allemaal genoten.

De volgende dag zijn we natuurlijk weer naar het strand gegaan.

De hitte neemt weer toe, samen met de hoge luchtvochtigheid. Dus was het ‘s middags tijd voor de kapper. Zelfs Willem wilde mee. De vorige 2 keer wilde hij namelijk niet.

Het resultaat: kort (5mm) – korter (3mm) – kortst (1mm).

We hadden gelezen dat hier een fietspad zou zijn en dat klopt. Maar de aanwijzingen op het bord zijn vaak in het voor ons onleesbare Thai 😉.

Wauw, gezien de vorm van zijn kop denken we dat het een Cobra is. Hij ligt hier dood aan de kant van de weg. Inmiddels hebben we al zoveel giftige/gevaarlijke reptielen gezien. Wanneer er een plaspauze is, mogen de jongens niet meer het hoge gras of de struiken in lopen. Gewoon op de straat of het gedeelte van de “vluchtstrook”.

Vele inhammen van rivieren doen dienst als haven. Daar zien we steeds dit soort mooie vissersboten.

KFSea

Leonie houdt wel van mosselen, maar hoeveel ze er hier van op kan? Deze passen niet eens in de pan.

Het waaide hard en ineens rolde er een bal voorbij. Dat werd racen achter de bal aan. Daarna voetballen tegen de wind in.

De volgende dag fietsten we door Khao Sam Roi Yot National Park en daar zagen we apen. Dit zijn we inmiddels wel gewend, maar in het struikgewas zat een zo’n bijzonder exemplaar dat we zijn omgedraaid. Google gaf ‘s middags aan dat we een brillanggoer gezien hebben.

🐒monkey hostel🐒

“Mam, hier ligt een grote pil met Kruidvat erop. Wie moet deze opeten?” 😂😂😂 (Even uitleggen wat een tampon is.)

Iedereen die wel eens in de 7-11 in Thailand is geweest, herkent gelijk dit deuntje. Wij wilden het apparaat (= een weegschaal) nu ook wel eens testen. Bijna iedere Thai die er langs loopt, maakt gebruik van deze apparaten. 1 Bath erin, wachten op de uitslag en genieten van de muziek. Over onze uitslag wordt niet gecorrespondeerd 😉.

A beautiful sunset on the hilltop of the forgotten Buddha.

Zoek Karel en Willem en dan krijg je een goed idee hoe groot de vergeten Boeddha is.

We sliepen 2 nachtjes in dit hostel (de apen lopen vrij rond in deze stad). Na het ontwaken gaan gelijk de gordijnen open en wordt er druk gezocht naar apen. Zeker vanuit het bovenste deel van het stapelbed heb je het mooiste uitzicht.

Ja, daar zit er eentje! Het advies is; ze niet recht in de ogen aan te kijken, geen flesjes water (zichtbaar) bij je hebben en zeker niet over straat lopen met een plastic tas. Dit wordt geassocieerd met eten en zeker afgepakt.

Via het raam beneden zagen we de apen goed in actie. Voorbij rijdende open pick-up trucks zijn regelmatig iets van hun lading “verloren”. De apen zagen er dan ook wel doorvoerd uit. Ook knagen aan de elektriciteitsleidingen stond op hun menu. Hetgeen soms tot tijdelijke powercuts leidt.

Ons hostel had een hele originele sleutelhanger. Deze behoefde wel even uitleg  (“Hoeveel Mb had dan het computerspelletje dat er op stond?” “Hoe komt die muziek er dan op?”).

Tijdens rustdagen wordt er nog steeds trouw huiswerk gemaakt.

Het filmpje hieronder geeft al goed aan dat we nog wel (min of meer 😉) geconnected zijn met reality.

Na de reis wil Willem graag op gitaarles 🎶🎸🎵. Met het muzikale gevoel zit het wel goed.

Deze grot is een van de bekendste trekpleisters van Petchaburi.

Tja, en als je de apen rondom de cave niet mag voeren, doe je dat gewoon vlak voor de ingang. Het liefst veilig vanuit de auto. Veilig voor jezelf, want of er nog andere mensen lopen die daardoor bijna bestormd worden door apen is niet zo van belang.

De veel gebrande wierrook zorgt voor een herkenbare geur en mooi mysterieus licht.

De grot in volle glorie. Karel en Willem zijn de ‘donkere’ figuren onderaan de foto.

👋Bye bye Bangkok👋

Langs de Menam.

Nog een beetje cultuur snuiven en dan morgen verder.

De fietsen weer 4 verdiepingen naar beneden getild en vervolgens opgepakt. Het verkrijgen van het ontbijt ging wat moeizaam. De kokkin was er (en de ingrediënten ook), maar de serveerster niet. Dus … no breakfast. Na wat stampij, wijzen op het eten, arriveerde de serveerster en was het antwoord “Yes, we have breakfast”. Echt des Thailands 😃 (gewoon om blijven lachen).

De fly-overs. Wij reden altijd links op de frontage road. Het uitrijden gingen vlotter dan het inrijden.

Na ruim 4 maanden reizen vallen hier en daar de eerste gaten. Met een dagbudget van €75 moeten zijn sokken  het toch nog even volhouden 😉.

Lang leve de toiletten bij de tankstations. Zeker als je een diarree-aanval hebt.

Een mega transformer en onze little Willem 👍.

Iedere keer weer een uitdaging om een goed plekje voor de fietsen te vinden. Nu veilig onder de trap.

Een flinke tros bananen.

Zo worden de kokosnoten vervoerd van het land naar de markt.

Een floating market. Een marktje met “kraampjes” op het water.

De volgende dag gingen we via de mangrovebossen verder. In een riviertje hoorden we geritsel: is het een vogel of een vis. Nee, het was een Indische varaan van bijna 2 meter!🦎

Before and after ✂

Zoek de verschillen 😊.

De effecten van de zon, bijna iedere dag wassen en veel een petje op laat zijn sporen na. Ik was klaar met die uitgedroogde slierten haar en de knopen en klitten dus … de ✂ erin.

Het kan nog wel  steeds in een staartje.

Bij welke kapper? Gewoon DIY 😃.

Best tevreden.

✨Happy New Year✨

Om 0.00 uur op het dak van het guesthouse het vuurwerk bewonderd.

Gelukkig nieuwjaar en alle goeds voor 2018 🍀!

Om 0.15 uur gingen de oogjes dicht en snaveltjes toe.