🚲 RECORD 🚲

25-02-2018: Klaar voor de start …. en ….

na 5km bereiken we deze magische grens!

Na 6 maanden fietsen …

Best wel trots 👍!

Dat verdient een heerlijke beloning: 2x appeltaart (1x met slagroom graag) en 2x bosbeskruimel bij “the German bakery” op Koh Lanta. ( na 5034km )

Na de 5000km fotosessie fietsten we verder, richting Ko Lanta.

De carferry naar dit eiland was minder luxueus als die naar Koh Samui. We stonden in de volle zon en het duurde best even … pfff.

Krabbetjes zoeken op Koh Lanta.

Altijd leuk dat er op ieder strand weer wat anders te vinden is. Nog mooier is dat Karel en Willem zich blijven verwonderen en dat wij zoveel samen genieten. Op naar de tweede helft van deze fietsreis!

Phuket and beyond

Verbrand!!! Tja, mijn favoriete fietsshirt is na een half jaar echt op! Tijd voor vervanging (helaas).

Na een dagje fietsen is een zwembad altijd fijn verkoelend.

Dit is de brug die Phuket Island met het vaste land verbindt. Wij fietsen hem twee keer over. De tweede keer om terug te keren naar het vaste Thailand. We vonden echt te druk op Koh Phuket. Niet geschikt als fietsparadijs.

Voor de oplettende kijker/lezer onder ons; dit is het restaurantje waar Willem over vertelde in ons vorige blog. Nu krijgen jullie de beelden van het daadwerkelijk eten te zien. (zonder Jasper en Ilse, want die fietsen inmiddels al in Maleisië.)

Op zondag worden we steevast ingehaald door mensen die per scooter 1 of meerdere afgedekte vogelkooien vervoeren naar een weiland in de buurt. Daar staat een stellage klaar en hangt men de kooien in. Er is een scheidsrechter en deze laat weten of de heren naar hun vogel kunnen of dat ze achter het draad moeten blijven staan. De essentie van deze competitie is ons compleet ontgaan. Behalve dat het vogelgezang vrolijk klinkt en de sfeer gemoedelijk is.

“Mama, kijk daar een speeltuin!” Dat betekende natuurlijk afstappen en pauzeren. Maar spelen in 36 graden … na 10 minuten waren de jongens gaar😀.

Vele ochtenden hetzelfde ritueel. Als de fietsen zijn opgepakt, regelen de jongens hun pet, zonnebril en tellertje en kunnen we bijna vertrekken. Vaak volgt er eerst nog even een praatje en plaatje voorop de website van het guesthouse.

“This is Thailand”. Bij aankomst blijkt dat onze boeking niet bestaat. Terwijl wij toch echt 2 reserveringsbevestigingen konden laten zien … Gelukkig is de Thai buigzaam als bamboe en werd er naar een oplossing gezocht.

Op weg naar Krabi. Ook wel een soort mini Phuket. We waren wat huiverig na de drukte van Phuket. Ao Nang beach beviel ons gelukkig veel beter.

Niet alleen wij fietsen hoor. Ons trotse neefje van 4 kan ook al fietsen zonder zijwieltjes! Hier hangt hij nog lekker achter zijn papa.

Jippie, een stapelbed. Willem wil altijd het liefst bovenin slapen, maar de kans dat onze rolmops er ‘s nachts uitvalt is groot met zo’n opening. Even wat spanbanden ervoor en hij kan de nacht veilig doorkomen.

Professor Willem wilde al een tijdje liever huiswerk maken in een boekje (net als op school 😊) i.p.v. alleen maar op de tablet. Nog even en hij herkent zelfs het Thaise alfabet.

Aan het strand wordt niet alleen gezwommen. Hier spelen ze “boerderijtje”. Witte schelpen worden koeien, palmbladen hekjes, steentjes worden graan etc.

De zee blijft daarentegen ook gewoon uitnodigen 😃.

Vanaf het strand vertrekken longtail boten naar nabij gelegen verlaten strandjes en eilanden.

Voor het eerst in lange tijd regent het aan het eind van de dag. Het is hier natuurlijk ook niet voor niets zo groen. We verwachten vanaf nu vaker aan het eind van de dag een bui te krijgen. Af en toe verlangen we zelfs wel eens naar een grijze bewolkte Nederlandse herfstdag.

walk en trappers

Tijdens onze vorige fietsreis hebben we in Oezbekistan Jasper en Ilse ( www.opdetrappers.nl ) ontmoet. Eerst gewoon gezellig kletsen als fietsers onder elkaar in een guesthouse, daarna tijdelijk gezamenlijk de grens tussen Kirgizië en China over (hoe meer zielen hoe goedkoper 😉) en uiteindelijk hebben we een gedeelte van het Tibetaanse plateau samen gefietst. Dit contact groeide uit tot een warme vriendschap en nu zijn zij ook in Azië aan het fietsen. Dus … na zes maanden onderweg te zijn, ons eerste ‘familiaire Nederlandse onderonsje’.

Ja, bij de parkeerplaats van een grote supermarkt  (fietsers hebben altijd honger 😁) zien we elkaar.  We hadden verwacht elkaar onderweg te treffen en niet al aan het begin van de fietsdag. Een fijn moment. Gelukkig hoeven we maar 30 km te fietsen naar het hotel dat we gezamenlijk geboekt hebben voor de komende 2 nachten.

Onze vlogger moet natuurlijk hen wel even in fietsactie vastleggen.

Eerst douchen, daarna samen in de zee en tenslotte lekker eten. Aan onze jongens merken we dat ze het leuk vinden om met anderen hun verhalen te delen en ook even Nederlands kunnen praten met iemand anders dan je eigen ouders. Ze raakten de eerste dag niet uitgepraat en zelfs het  “boekje luisteren met storytell” na 20 fietskilometers hoefde niet.

Dit gebied was zwaar getroffen door de tsunami en op diverse plekken hangen dergelijke borden.

Na 2 gezellige dagen bijkletsen is het tijd om verder te trekken. Aangezien we nog niet uitgekletst zijn, fietsen zij nog verder mee. ( Onze fietsdagen zijn voor hen meer een warming-up. )

Voor het hotel trekken we meer bekijks dan anders. Met onze tandems waren we al wat gewend.

Al babbelend fietsen we verder.

Een ananas bij Jasper achterop.

André/Karel en Ilse fietsen voorop.

‘s Avonds moeten de hongerige magen weer gevuld worden.

Dit hotel is pas 2 weken open en wij zijn de eerste “falang” (blanke /witte) gasten. We staan zelfs al op de site van het Apatree hotel.

Wanneer we Phuket Island opgaan, blijken de weggetjes erg steil. Te steil voor ons op de tandems.

Gevolg: Leonie en Andre moeten met enige regelmaat lopen. (walkwithbike)  Gelukkig zijn er hulpdiensten om te helpen duwen. Waar is Willem?

Mannen onder elkaar!

Na 5 gezellige dagen is het tijd dat onze wegen zich scheiden. Dit besluiten we met een lekkere satay en een ijsje.

Zij gaan verder richting Taiwan en Japan en wij blijven nog 2 dagen in Phuket. Dus … goede reis verder en tot in Nederland 👋 en een 💋van ons.

Even wennen, maar we gaan weer met z’n vieren op pad. (Onze slaapkamer lag recht achter het reclamebord)

Nog twintig dagen en dan moeten we Thailand verlaten. Onze koers is zuidwaarts op weg naar Maleisië.

Op naar de westkust

Naast een warm welkom van het personeel (we gingen weer met iedereen op de foto) waren er nog meer geïnteresseerden. In deze interesse (echt grote muggen) hebben wij echter geen belang. Dus het advies op de deur hebben we goed opgevolgd.

De weersverwachtingen voor de komende week ☉.

Ja, op het rechterbord staat het al: “Phuket”. Nog wel ruim 300 km te gaan.

De route heuvelt flink tussen de bergen door. Het levert weer mooie vergezichten op.

Om bij de accommodatie te komen moesten we van de hoofdweg af en dit zijweggetje in of … op 😉.

Prachtige krekel van bamboeblad.

Zeven huisjes idyllisch gelegen in het tropische regenwoud. De bedden waren voor ons iets minder idyllisch. Er was maar plek voor 3. Het werd een beetje inschikken 😀.

Na het avondeten hoorden we dit vanaf ons balkon. Buiten was het heel donker en konden we de sterren 🌟 goed zien.

‘s Ochtends tijdens het ontbijt hoorden we de gibbons aan de overkant in het oerwoud.

Terug naar de hoofdweg. Phuket nog 220 km te gaan.

Het National Park is in zicht. Het is heerlijk rustig op de weg en we hebben  alle tijd om vormen in de wolken ☁ te herkennen.

Geregeld hadden we auto’s met apen achterop gezien, nu hadden we het geluk om een getrainde aap aan het werk te zien. Eerst gaat hij de boom in (wel aan een lang touw) en zoekt dan de rijpe kokosnoten eruit. Door te draaien komen ze los van de boom en de aap laat ze op de grond vallen.

Op scooters passen met gemak hele families. Sommige mensen kiezen er nog wel voor om hun jongste telg in een zitje te vervoeren. Of is het een apenzitje?

Onze B&B had een leuke kleine schommel bij de ontbijtruimte staan. Voor het geval je denkt dat het afgekoeld is (i.v.m. de lange mouwen en broekspijpen) … dat is niet waar. We dragen dit  ‘s avonds en in de ochtend tegen de muggen.

Onze rustdag in het Khao Sok National Park wandelden we naar een waterval. Onderweg kwamen we veel dieren tegen. Dit waren wel de grootste die we deze dag tegen kwamen. In het park zouden ook nog  beren, tijgers en wilde olifanten leven.

Snoezig aapje.

Veel mooie bloemen, zo in het wild.  In Nederland  zouden we ze bij de bloemist kopen.

In de verte zagen we een strandje. Deze bevond zich aan de overkant. Dus schoenen en broek uit, zwembroek aan en zoeken naar de beste weg.

We hebben het strandje bereikt en kunnen zwemmen. In het water waren veel visjes, maar deze lieten zich helaas niet vangen 🐟.

Altijd leuk zo’n plastic zak. Eerst zat er eten in, daarna werd het een schepnet en tot slot werd het een douche.

Na lang spetteren werd het tijd om de terugweg te aanvaarden.

We wisten dat we direct met een flinke klim van 5km zouden starten om het nationale park te verlaten. Dat werd bikkelen geblazen. Niet ieder lid van het gezin vond het zo zwaar … (let op Willem aan het eind van het filmpje 😂). Er is verschil tussen de werk- en sierpaarden binnen ons gezin.

Jippie, gehaald! De laatste mistflarden verlaten het oerwoud.

De hele klim hebben we gelukkig in de mist kunnen doen. Dat maakte het een stuk aangenamer.

“Mam, kijk een wilde olifant!”  Dat lijkt misschien ook wel zo, maar deze mam zag wel een touw om de poot en boom… Toch weer tijd voor een brilletje als Willem thuis is.

Hoe verder we naar het zuiden afzakken, hoe meer we aan kleine dingen merken dat ook de Islam een plek begint in te nemen. Dit is een wegwijzer naar de dichtstbijzijnde moskee 🕌.

Bye, bye paradise

Even een rondleiding door onze hotelkamer (na 6 nachten voelt het een beetje als een soort “thuis”).

Waarom neemt onze vlogger een powernap in de lobby van het havenhotel?

-Hij moest zijns inziens veel te vroeg opstaan.

Ja, het is nog heel vroeg …           Ook op een paradijselijk eiland valt dat niet mee 😂😂.

De kaartjes kopen en dan door naar de pier.

Bij de haven aangekomen gaan we vooraan staan bij de andere scooters. Wij mogen het eerst op de boot en daarna de auto’s. Tegen 7.00 uur zitten we op het dek en gaan ontbijten.