On the road again 🚴

Joepie, lekker weer fietsen. Soms op de main road of op een by road en nu zelfs op het pad van de “motosikal”. We blijven zelf wel de moto van onze sikal met een hulpmoto voorop.

Gezellig een kaartspel terwijl we wachten op het eten. Uno spelen we niet meer (te vaak gedaan 😉). Daarom zijn we overgestapt op zelfbedachte kaartspelen.

Bij het uitchecken bij dit hotel kregen Karel en Willem als verrassing een koelkastmagneet (met de groene afbeelding van het hotel) mee. Onze kinderen zijn erg geliefd in Maleisië.

De ferry naar Penang. Voor RM 2,80 (= €0,58) mogen we mee. Eerst mogen de auto’s erop, daarna de brommers en als laatste onze 2 fietsen. Flink inschuiven & proppen. Er passen veel sardientjes in dit roestige blik 😁.

Het uitladen van de boot gaat in dezelfde volgorde.

‘s Avonds gaan we naar de Hawkerstall lane. Een straat met (verrijdbare) eetkraampjes. Je kiest je gerecht uit en gaat aan tafel wachten tot het wordt gebracht.

Onze favoriet: Satay Ayam met nasi (” vertaling”: kipsatéstokjes met saus en rijst). Samen met een verse epal  (=appel) en orange shake.

Naar de Penang Hill. Met een treintje gaan we naar 700 meter hoogte. Het uitzicht is heiig, maar mooi genoeg. De temperatuur op deze hoogte is aangenamer.

Nog genoeg mooie plekjes als nieuwe fietsbestemming 😃. Droom in je leven, leef in je dromen.

We hadden al veel 🐵 in het wild gezien, maar deze exemplaren nog niet.

TRIOMF!!! Dat is er wat van Willems gezicht af te lezen valt. Bovenop Penang hill was een optreden van een clown. Als je dan als één van de twee aanwezige blanke jongetjes dichtbij gaat zitten, levert dat een cool zwaard op.

Het zakgeld werd goed geïnvesteerd. Beiden kochten technisch (nep-)lego van een pull back auto. Karel was helemaal in zijn element. Met lego bouwen had hij namelijk al lang niet meer gedaan.

Met een hop on hop of bus hebben we Penang Island verkend.

Met de hop on hop of bus naar Entopia. Een vlindertuin en andere kruipende dieren. Deze grote, stekelige jongen was de eerste die we te zien kregen.

Met geluk en geduld landden er regelmatig vlinders op ons.

Een vlinder ten prooi gevallen aan de “monkey cup”.

Willem geeft een rondleiding langs het hok van de baardagamen.

De naam van deze kikker: ‘de pacman kikker’. Hoe toepasselijk.

Dapper is die Willem wel, want kijk naar de volgende foto’s (en zijn gezichtsexpressie…🤣).

SPANNEND … want wat houdt hij vast?

Een schorpioen! De rest van ons was toch iets minder stoer. Leonie wilde wel, maar iemand moest de foto’s toch maken?🙈

Jakkes, wij gaan nooit naar Madagascar. Daar hebben ze deze megakakkerlakken! Deze bruine scharrelaars hebben we in Thailand regelmatig gezien. Wel van een kleiner formaat.

Een Hindoe tempel in Penang.

Een laatste luierdag in Penang. Ons hotel had een fijn zwembad op de eerste verdieping. Ook de inwendige mens genoot iedere morgen van het heerlijke ontbijtbuffet.

Voorlopig echter geen zwembaden en ontbijtbuffetten meer, maar gewone basic hotelkamers met een zelf gekocht ontbijt. Op weg naar Kuala Lumpur.

Ons Maleisische huisje 🏠

Ons onderkomen voor 6 nachten op Langkawi. Een mooi eiland voor de Maleisische kust. Even een tijdje een huiselijke sfeer creëren en niet onderweg zijn, is soms nodig. De toeristische balans op Langkawi vonden wij perfect. Veel locals en maar weinig toeristen uit andere delen van Azië en Europa. Leonie had haar rokje naar de bodem van de fietstas verbannen met het idee deze in Singapore pas weer tevoorschijn te halen. Echter kon ze haar hier al weer opdiepen.

Als een geoliede machine richten wij ons huisje in. De airco op volle toeren aan en altijd even kijken of de kamersleutel van de elektriciteitsknop af te halen is. Op deze manier kan de airco de gehele dag blijven blazen. Een goede plek voor de fietsen werd snel gevonden, zij  konden makkelijk bij in de kamer geparkeerd worden.

Het meest populaire strand van LANGKAWI.

Voor het eerst hebben we zelfs strandstoelen gehuurd. Ja, we beginnen het te leren. De jongens gingen het liefst kwallen en vissen vangen.

Naast het luieren aan het strand hebben we ook de hoogste top van Langkawi bezocht. Zowel op de “berg” als op andere plekken hebben we varanen en neushoornvogels gezien.

Het zakgeld werd gelijk geïnvesteerd in wat kaartjes. En nu maar afwachten hoe lang het duurt voordat ze Nederland bereikt hebben.

Altijd leuk, springen op de brug 😀.

We hebben maar 1 dag over het eiland gefietst (40 km). Aan de internationale luchthaven ontkom je dan niet. Gelukkig hoeven wij voorlopig nog niet naar huis.

Nog even lekker lui op een bedje aan het strand. He, uit welk land komen onze buren eigenlijk?

Op zoek naar zoveel mogelijk lokale eettentjes. Gewapend met een lijstje gerechten in het Maleisisch, lukt het ons bijna altijd iets lekkers te vinden (en vooral niet te pittig 🌶).

Na enkele dagen luieren wordt het tijd voor het vaste land. Hier wachten we op de carferry die ons er naar toe zal brengen. Maleisië lijkt in niets op Thailand. Zelfs de 7-eleven heeft een ander assortiment. De bevolking is een mix van Maleiers, Chinezen en Indiers. Dit brengt een mooie mix mee in het aanbod aan restaurantjes.

Gaat hij nu mee of blijft hij?

Daaaaag, ferry! Wij fietsen verder naar de volgende toeristische trekpleister: Georgetown.

🇲🇾 Hello Malaysia 🇲🇾

Ja hoor, we gaan de goede kant op. De grens is in zicht en we worden nieuwsgierig naar land nr. zes van deze reis. Een groot deel van Maleisië is islamitisch en we zijn benieuwd hoe we deze invloeden gaan ervaren tijdens het fietsen. In mei zal de ramadan starten en daar hebben we tijdens de planning rekening meegehouden. Aan het begin van de ramadan willen we Singapore in fietsen en kunnen we de ramadan voor een deel omzeilen.

Ons laatste Thaise slaapplek.  Een homestay bij twee lieve Thai die er zeker voor gezorgd hebben dat het ons op de laatste avond en ochtend in Thailand aan niets ontbrak. Zoveel hartelijkheid! De jongens vonden vooral het voeren van de vissen erg leuk.

Bij de grensovergang is het ‘s morgens om 8.00 uur nog erg rustig. Maleisië loopt een uur voor op Thailand.

Bij de Thaise zijde werd er vlot uitgestempeld. Aan de Maleisische zijde moesten we allen twee wijsvingers laten scannen en kregen vervolgens een stempel. Heerlijk, een visum van 90 dagen (zonder gedoe). In de tussentijd kregen onze jongens nog twee vlaggetjes voor aan de fiets. En mocht je het niet verstaan … het valt Willem op dat de electriciteitspalen ineens anders zijn.

Yes, we zijn de kleine (maar zeker inspannende) pas over en kunnen Maleisië verder inkijken. Van heerlijk naar beneden zoeven is geen sprake. Het asfalt aan deze zijde van de grens is “ruiger”. Naast de lapjestechniek ligt er veel los gruis op de weg. We hebben hierdoor al een scooterrijder onderuit zien gaan.

Koele drankjes op Maleisische stijl. We kopen een fles vocht en een zak ijs. Het drinken schenk je in het zakje, rietje erin en hop een ijskoud drankje. De eerste keer is het even wennen ( na alle koude koelkastdrankjes in Thailand ) maar koude drankjes gaan er zo ook met gemak in.

In de hotelkamers gaan we deze plafondsticker wel vaker zien. Een teken richting Mekka. Ook de oproep van de Muezzin op de achtergrond maakt ons duidelijk dat we in een ander land gearriveerd zijn.

Wel een heel lekker toetje (ook bij 37 graden) : warme wafels. Vers gemaakt en deze is belegd met pindakaas. Mjammie!

De volgende dag op tijd op om de carferry naar Langkawi te halen. Op Langkawi gaan we 6 dagen de toerist uithangen alvorens we Maleisië echt per fiets gaan ontdekken.

🇹🇭Thailand ABC🇹🇭

ABC?  Eeeeh ….nee.

Zijn we reismoe aan het worden of juist teveel in vakantiemodus? Het wordt daarom een verkorte versie.

A:  “Anus Vulkanus”. Dit begrip gaan we niet expliciet uitleggen. Als we hier iets pittigs 🌶 aten, merkten we dat de volgende dag op het toilet 💩. Voor de rest .. use your own imagination! Ook weer niet teveel a.u.b..

C: Willem laat tot zijn eigen ontsteltenis een luide boer. Wanneer we hem vragend aankijken, heeft hij een duidelijk verklaring. “Ik nam een slok “Cola”, deze gleed zo naar beneden en dan komen de belletjes weer omhoog”. Heerlijke kinderlogica.

H: “Honderdendrie dagen” zijn we in Thailand geweest. Hieronder de route. Misschien niet helemaal duidelijk, maar dan heb je toch een idee. Of niet!

M: Op reis gaan schoolse zaken gewoon door en wordt er huiswerk gemaakt. Soms wordt er op de fiets het nodige geoefend. De volgorde van het metriek stelsel en de tafels lenen zich hier prima voor. Toen de Romeinse cijfers aan bod kwamen,  vielen we van de fiets van het lachen. Laten we eerlijk zijn; als de vraag ” hoeveel “MC” is?” en het antwoord luidt “McDonalds” dan schort er toch iets aan onze oefening/uitleg. Misschien ook wel aan onze (op-)voeding?

Z: Als je veel tempels ziet, kom je uiteindelijk ook toe aan de vraag wat de “Zin” van het leven is. Simpel aldus goeroe Karel;  je krijgt kinderen, zodat we niet uitsterven.

Het zien van tempels 🏯, een enkele kerk ⛪ en moskeeën 🕌 leidt tot ideeën voor de wereldvrede. “Wat zou er gebeuren als God met Boeddha trouwt?”, vroeg een van de kinderen zich af.

Als er een powercut is en de airco valt uit, zegt Willem: “Heerlijk, nu is het pikkestil”. Dat is weer eens wat anders dan pikkedonker.

Laatste stukje Thailand 🇹🇭

Nog 10 dagen en dan fietsen we Maleisië in. Na 103 dagen Thailand hebben we zin in een nieuw “avontuur” en zijn dan ook nieuwsgierig naar dit land. Maar eerst nog even het laatste stukje Thailand.

Op vele plekken is het duidelijk dat we de schoenen uit moeten doen (soms wel vervelend vanwege de veters en het klittenband van de fietsschoenen). Andere plekken zijn minder duidelijk en dan kijken we naar de voeten van anderen of op de mat bij de deur. Vaak is er wel iemand in de buurt die onze twijfel ziet en dan aangeeft wat er van ons verwacht wordt. Deze picto hadden we hier nog niet gezien. In ieder geval weten we wat ons te doen staat: gewoon binnen stappen 👍.

We hebben al op veel verschillende soorten plekken geslapen, maar ‘iglo’s’ in Thailand hadden we niet verwacht. Vanwege de “grootte” hadden we wel 2 van dit soort iglootjes nodig.

Na 4 uur zonder stroom konden we de airco aandoen in onze smeltende iglo’s. 42 Graden gaf de thermometer aan. Dat betekende dat we langer buiten bleven, omdat het daar  (ondanks de muggen) aangenamer was. Pas toen het er rond de 33 graden was, zijn we naar bed gegaan. Hetgeen wel veel later was voor Karel en Willem dan zij gewend waren. Ieder nadeel heb z’n voordeel.

Willem was de volgende ochtend ( ondanks slaaptekort ) in zijn nopjes dat er nog frisdrank van de vorige avond over was gebleven. Suikers zorgen voor energie aan het begin van een nieuwe fietsdag zullen we maar zeggen 🤣.

Pak Meng beach; een Thais badplaatsje dat alleen in de weekenden druk bezocht wordt.

Voor ons betekende het dat we de zee vandaag nagenoeg voor ons zelf hadden. Naast ons “bungalow”hutje lag een kajak en deze mochten we gebruiken. Naast kajakken kun je er ook vrijwillig mee omslaan  of boegbeeld spelen (en dan kijken hoe lang je kunt blijven hangen). Maar dat kajakken zo gevaarlijk kon zijn …

Jippie de 2e tand eruit tijdens de reis. Ze zitten veilig in een zakje in Willems portemonnee. Over 5 maanden kunnen ze in het bakje bij de rest van zijn soortgenoten 😃.

Prachtige fossiele zeester. Helaas ook zeer kwetsbaar. To fragile voor transport naar Nederland.

Ook hier heeft de zon ( en waarschijnlijk ook het zweet 😉) z’n werk gedaan. Na ruim 6 maanden trouwe dienst vertoont dit fietsshirt slijtagesporen. Ach, zo lang het maar bij kleding blijft…

Mmm, op de nightmarket is voor ieder wat wils. Willem laat een pannenkoek met 4 toppings maken. Favoriete toppings zijn natuurlijk de snoepjes 😁. De pannenkoek heeft de smaak en hardheid van een nieuwjaarsrolletje. De slagroom werd danig gemist 🤣.

Toen we tegen 18.00 uur deze drukke markt betraden, klonk het volkslied door de luidsprekers. Iedereen bleef stil staan. Een Sybrand-Buma-moment?

Onze laatste rustdag in Thailand. Een klein resort aan de rand van de stad. Ze hebben een heerlijk zwembad waar we inmiddels al 3x in hebben gelegen. Het is buiten boven de 35 graden en de luchtvochtigheid is zich dagelijks aan het opbouwen. We zweten (en drinken) allen dan ook flink. In China was dit destijds ook het geval.

Het resort ligt iets buiten de stad. Op leenfietsjes Satun in, omdat we nog wat dingetjes wilden regelen alvorens we naar Maleisië gaan. We kopen nieuwe zonnebrand, het antimuggenspul was op, voor Leonie een wijdvallende lange broek (Maleisië kent grote Islamitische gedeeltes) en we gaan geld wisselen. Dit kan op de grens niet (de eerste pin ligt op ruim 30km) en waarschijnlijk zullen we op die dertig km nog wel ergens onze dorst willen lessen.

Karel en Willem vonden het leuk om zich zelfstandig door het verkeer te bewegen. Is er een nieuw zaadje geplant voor een toekomstige vakantie/reis?