Singapore

 

Op diverse plekken in Singapore zijn waterspeeltuinen. We waren van plan hier naar toe te gaan, maar … 🌧 de regen kwam met bakken uit de lucht. Getuige deze trap van het winkelcentrum.

Nieuwe ronden, nieuwe kansen! De volgende dag was het wel mooi weer en konden we naar de waterspeeltuin (toegang gratis).

Deze waterspeeltuin ligt op het dak van een winkelcentrum.

Bij het glijbanengedeelte werden al snel speelkameraadjes gevonden.

Skyline van Singapore in de verte.

Hoe toevallig? Hetzelfde huisnummer als in Nederland en dan deze deco op de buitenmuur.

Detail van de desbetreffende deco .

Hoogstaande architectuur.

Het “Future Art Museum”. Prachtig van buiten en fantastisch van binnen.

Zelf sporen, wegen en luchthavens bouwen. Vervolgens worden deze ruimtelijk geprojecteerd.

Druk bezig met het inkleuren van een object, zodat dit als 3D op de digitale muur verschijnt.

Goed zoeken en dan zie je het vliegtuig met zijn initialen.

Licht- en geluidsshow.

Nog een laatste blik op de Skyline van Singapore om daarna door te vliegen naar Indonesië. De laatste etappe (helaas) van deze fietsreis.

Daaaag Maleisie

De uitslag van de Maleisische verkiezingen haalde zelfs het Nederlandse nieuws.  Na de verkiezingen vertelden veel mensen ons blij te zijn met deze ontwikkeling. Zij zagen het als een nieuwe kans voor Maleisië. Tot nu toe was er veel corruptie op ieder bestuursniveau.

Onze laatste Maleisische nacht. We maken ons op voor de oversteek naar Singapore. ‘s Ochtends stonden we op met regen. Dat hebben we, in de ruim 2 maanden dat we in Maleisië waren, niet eerder gehad. Waarschijnlijk moest het land huilen 💧 om ons vertrek. Wij zullen dit land ook missen. Het voelde als een warme deken.

De verbindingsbrug tussen beide landen. Na de uitreisstempel konden we zo door. Even een stukje verder fietsen over de brug en …

.. vervolgens in de file.

We staan tussen de vele Maleiers op scooters. Zij wonen in Maleisië (lagere cost of living), maar werken in Singapore (hoger inkomen). Helaas wordt alles grondig en handmatig gedaan. Deze grensoversteek duurde lang, poeh wat een papierwerk en controle.

De gefietste route van noord naar zuid met …

.. onze kilometerstand tot nu toe. Er zullen er nog zo’n 1000 bijkomen in Indonesië.

Ons appartement staat in de Chinese wijk. Daar zit ook een bekende Chinese bakker, met “ouderwetse” pao (broodjes). Iedere dag vers gemaakt! Een waar genot.

Het wisselen van tanden en kiezen gaat gewoon door. Nu is het een losse kies precies achterin. Erg lastig met eten, zo’n losse klapperende kies. Dus een dappere keuze werd gemaakt.

Hij zat toch nog vaster dan gedacht. Helaas, nog even geduld dan maar.

Wat zijn we trots op onze jongens dat ze hier zo rustig zitten te tekenen. Het was me een werkdagje wel. Nadat we waren opgestaan, moesten we een Simcard regelen (i.v.m. het hebben van internet en het kunnen regelen van taxi’s). Dat bleek wat lastiger dan gedacht. Toen dat eenmaal gelukt was, namen we een taxi naar de Indonesische ambassade. We hadden ons keurig aan de kledingvoorschriften gehouden: lange broek, shirt met lange mouwen en dichte schoenen. Daar doken we de hectiek in van het aanvragen van een 60-daagsvisum. Het bleek vooral een kwestie van in rijen staan, nummers trekken, wachten, een kopietje halen, weer invullen, een soort postzegel kopen, nog een kopietje laten maken, nog meer invullen, betalen, bonnetje halen, paspoort inleveren, nog een formulier inleveren en vertrekken met een afhaalbewijs voor de volgende dag. Met de taxi gingen we daarna verder naar een hostel dat gerund wordt door wereldfietsers. Daar stonden onze fietskoffers die vanuit China hier naartoe waren gestuurd. Ook hadden ze nieuwe banden voor ons klaar liggen. Dit werd dus een warm welkom en gezellig uitwisselen van verhalen. Onze jongens hadden de ochtend flink moeten lopen in onze zoektocht naar een Simcard, daarna veel (rustig zittend) moeten wachten in de ambassade en tot slot ook nog wachten in het hostel tot papa en mama waren uitgekletst.

Eindelijk, de volgende dag gaf de kies de strijd op.

De fietskoffers waren vanuit ons hotel in China (waar we 9 maanden geleden vertrokken) in dozen naar Singapore verstuurd. We waren natuurlijk wel nieuwsgierig of ze het allemaal goed overleefd hadden. Dat hadden ze gelukkig! In de koffers hadden we op voorhand al wat reservespullen gedaan. Zo troffen we voor ons allen een nieuw paar (anti-insecten) sokken, nieuw ondergoed en nieuwe fietsbroeken aan. Alleen het doosje ORS was er door de douane uit gehaald.

André poetst eerst een tandem, deze wordt vervolgens in “stukken”  gedeeld, deze stukken worden verpakt en dan als een heuse puzzel in twee koffers gedaan. Voor iedere fiets hebben we 2 koffers en zo’n 2 tot 3 werkdagen nodig.

In de tussentijd ziet de dagindeling van de jongens en Leonie er anders uit. Na het ontbijt stofzuigen en dweilen we ons appartementje, vervolgens wordt er door de jongens huiswerk gemaakt, boodschappen gedaan, lekker zwemmen op het dakterras van het complex, gezelschapsspelletjes doen en nog even op de Ipad. Ondertussen moesten de pasoorten ook weer opgehaald worden (JIPPIE!!!! we hebben 60 dagen gekregen.), vluchten bevestigd worden, e-readers voorzien van nieuwe boeken,  de fietstassen grondig uitzoeken (wat nemen we nog wel mee voor de laatste 60 dagen en wat niet) Anders moeten we misschien overgewicht betalen. Er werd tevens optimaal gebruik gemaakt van een aanwezig waswachine in onze AirBnB.

Samen eten bij een lokale foodcourt. Daar kan eenieder naar believen een gerecht bestellen, van Aziatisch tot Westers. Je bestelt het gerecht bij het “restaurantje” naar keuze en wacht bij een tafeltje tot het gebracht wordt.  ‘s Avonds kijken we nog wat TV, even lezen en dan lekker slapen. Onze rustdagen in Singapore zijn dus goed gevuld. De laatste dagen hopen we ook nog de toerist uit te gaan hangen in deze metropool.

Legoland

We sliepen niet lang uit, want om 10.00 uur ging de poort open! Jippie!

Legoland Mini.  Allerlei bekende Aziatische elementen zijn er nagebouwd. Veel hebben we tijdens deze fietsreis ook in het echt gezien. ( zoals deze: Angkor Wat ) Best een gaaf gevoel!

Volop achtbaanachtige attracties en interactieve games om je te vermaken in dit park.

Ninja – GO. Binnen was een traject waarbij we als ware ninja’s de slechteriken van ons moesten afweren. De conclusie was snel gemaakt. Met Leonie haar ninjaskills zit het nog niet zo goed. Gelukkig was Ninja Willem, … ohhh … pardon Ninja Zane er om haar te redden.

Zwoegen in Lego-city. Dit laten we natuurlijk aan de jongens over 😉.

Water is altijd fijn als het warm is. Om 17.30 uur gingen we vermoeid, maar tevreden terug naar ons hotel. Helaas niet naar het Legoland-hotel, dat liet ons budget niet toe.

We hadden een tweedaags ticket. Dus … wederom op tijd op en nu eerst naar het Legoland waterpark!

Glijbanen in allerlei soorten en maten.

NOG EEN KEER!!!  NOG EEN KEER!!!

Zo leuk. zelf een boot bouwen en dan testen welke het snelst is. Na bijna iedere vaart gingen er wel blokjes bij of af. Na het aquapark hebben we alleen de leukste atracties van het avonturenpark ook nog een keer gedaan.

Op naar Legoland

De gehele dag ging het flink op en neer. De kersen op de taart waren de opmerkingen van Willem en Karel: “Mama, fiets jij eigenlijk wel mee?” en “Ik ben niet moe hoor, ik heb de hele dag lekker voorop gelegen”. Beslis zelf maar welke opmerking pijnijker was voor ons 🤣.

Dit bordje zagen we te vaak op weg naar Legoland. De volgende dag hadden we beiden spierpijn.

Mooi detail van een Chinese tempel.

Een gezellig tekenmoment op de hotelkamer. Willem heeft ons op de tandem getekend. We staan te wachten bij een verkeerslicht.

Intussen komen begrippen als;  “thuis”, “na Indonesië gaan we naar huis” en “nog maar … maanden” ook ter sprake. Met deze aftelkalender wordt het overzichtelijk voor met name Willem. Er moeten nog wel wat meer zaken op komen. Bijvoorbeeld de oversteek per boot naar Lombok, de komodo-varanen, snorkelen met tropische vissen etc.

We waren net klaar in een copyshop met het printen van een uitnodigingsbrief voor ons Indonesische visum toen dit schatje met haar papa voorbij liep. Ze wilde wel graag even voorop zitten.

Woensdag 9 mei was het verkiezingsdag en wij waren al gewaarschuwd door Maleiers dat het wel eens druk kon worden op de weg. Interessant detail is dat men hier niet aan elkaar vertelt op welke partij men stemt. Dat houdt men ‘geheim’.

Vooral rondom de stembureaus was het druk. Veel mensen gaan namelijk terug naar hun geboortestad om daar (met de hele familie in de auto) te stemmen.

De volgende dag hoorden we dat de oppositie had gewonnen.

♪♫♬ We zijn er bijna, we zijn er bijna♪♫♬

Rondje binnenland

De verkiezingstijd komt er aan in Maleisië. Hier zie je geen billboards maar vlaggen. André fietst langs de vlaggen van de regerende partij. De grootste en meest populaire partij gevormd door Maleiers, Chinezen en Indiërs.

 

Precies zoals de titel het al zegt …

Traditionele huizenbouw op palen. Meestal wat “verstopt” in het bos. Begrijpelijk, want dat levert meer schaduw en koelte op.

Bijna iedere middag na 15.00 uur barst het los. Flinke regen gepaard met onweer. Vaak zijn we op een fietsdag dan al in het hotel. De regentijd aan de westkust is gelukkig milder dan aan de oostkant. Lucky us!

Soms echter ook niet.  1 Uur schuilen bij een tankstation. Willem maakt van de nood een deugd: “Lekker op het trottoir liggen en via Storytell een boekje luisteren”.

We worden gewaarschuwd voor overstekende miereneters / tapirs.

Kleine jongens worden groot 😍. Ook tijdens de reis blijven ze groeien. Tijd voor nieuwe slippers. Dezelfde als papa natuurlijk !

Liefdevol wordt de fiets gepoetst. We willen iedere dag wel zeker weten dat de fietsen mee mogen in het hotel.

Resultaat van een modderpoel 😃. Met vieze benen mag je zeker in ieder hotel.

Dit is Andrés voorband. De anti-lek laag (blauw) komt er door. Tijd voor een nieuwe. Gelukkig zijn we bijna in Singapore met vele goede fietsenwinkels. Lucky us!

Gewoon lekker genieten.

“Verboden te jagen”. Dit deel van het binnenland zou namelijk het leefgebied van tijgers, wilde zwijnen, zeldzame vogels, miereneters, bijzondere apen en een ondefinieerbaar dier zijn.

Eventjes gezellig samen kletsen in het Engels😃.

‘s Middags naar boven tillen en ‘s ochtends weer naar beneden slepen.

Zo kan het natuurlijk ook. Dit is de eerste keer dat we de fiets er zelfs daadwerkelijk in kunnen rijden. Lucky us!

Waar een ijsje kopen al niet toe kan leiden … of is het lijden 🤣.

Dit is genieten! Rustige wegen, mooi landschap en dat met z’n viertjes. Lucky us!

Nog meer genieten 😁. Ze maken heerlijke verse fruitshakes in Maleisië.

Minder genieten, maar meer dagelijkse routine. Nadat we in een hotelkamer zijn geïnstalleerd, ontdoen we ons van de bezwete (fiets-)kleding. Deze laten we weken in de wasbak. Als Leonie gaat douchen, “verhuizen” ze van de wasbak naar de douche. Daar flink schrobben met zeep en een nagelborstel, kleding ophangen, laten drogen en … klaar! De volgende dag kunnen we ze weer bezweten 💧, weer wassen en weer 💧 en … etc. Not so lucky us! Or  … Not so Lucky Leonie!

Melakka / Malakka

De afgelopen paar dagen zijn we meer met andere dingen bezig geweest dan met Maleisië / Melaka. Het regelen van transport voor onze fietskoffers van China naar Singapore en het versturen van een aangetekende brief voor beëindiging van het huurcontract stonden grotendeels centraal. Toch hebben we ook genoten van deze historische stad.

Op het nulpunt van Melakka of Malakka. Deze richtingaanwijzer staat op het Dutch Square. Vernoemd naar het feit dat veel elementen op dit plein verbonden zijn met Nederlandse (kolonisatie) geschiedenis.

Op het plein staat deze kerk. Hij is gebouwd naar een model van een kerk uit de stad Hoorn. Volledig gebouwd met stenen uit Nederland.

Veel gebouwen uit die tijd zijn gebouwd met deze kenmerkende rode stenen.

Zo ook het bekende Nederlandse “Stadhuys”.

Op een heuvel  midden in de stad staat de Engelse St. Pauls Church.

Diverse grafstenen konden we zelfs lezen. Onze jongens waren druk bezig met ontcijferen en of ze namen konden ontdekken. We vonden een bijzonder exemplaar met een bijna-naamgenoot van Leonies broer. Op de steen staat: “Hier onder leght begraven Mathijs Jansen” (met 1 s 😉).

Een welverdiend (eivormig) yoghurtijsje op Jonkerstreet, de voormalige Heerenstreet. ‘s Avonds the place to be in Melaka.

Een middag naar een ‘koele’ speeltuin. De grote legostenen werden gebruikt om een huis met gangpad te bouwen. Karel en Willem kunnen intussen al een aardig mondje Engels. Het samen bouwen met Maleisische kinderen ging daarom ook erg leuk.

Een beetje moderne (Chinese) tempel gaat met de tijd mee en plakt de gevel vol met reclame 😃.

We lopen op dit moment twee weken voor op fietsschema ( erg moeilijk om 8 maanden fietsend vooruit te plannen ) en kunnen zelfs met een omweg naar Singapore fietsen. Het wordt een erg leuke omweg voor onze jongens. We hebben Karel en Willem namelijk beloofd om langs Legoland Maleisië te fietsen.

“Back to business”

Na het laatste ontbijt in Kuala Lumpur maken we eerst nog even huiswerk. Daarna pakken we op en vertrekken voor een korte fietsdag. We zullen 7 dagen achter elkaar fietsen, hetgeen we eigenlijk nooit doen.

Hé, in welk land fietsen we nu eigenlijk? De magere koeien gaven ons het gevoel dat we ergens op het Afrikaanse continent waren.

De kleinste badkamer die we tot nu toe hebben gehad. Douchen en toiletteren in één. Wij zouden met deze inrichting thuis ook een tweede toilet boven kunnen creëren.

Wat zou er gebeuren als we het stiekem toch deden? Of … toch maar niet 😁 … iets te steil.

Een prachtige route waarbij we wel flink moesten afzien. Al het luie zweet van onze rustdagen in KL wordt er uitgeperst.

Maar dan volgt de welverdiende beloning. Even veilig de bocht door en dan zelfs nog plat op het stuur  (“neusje in de wind” noemen wij dat).

Een doorkijkje vanuit onze hotelkamer in Port Dickson. De naam klinkt goed, maar de plaats zelf biedt ons weinig. Vanwege de rotskust en (chemische) industrie aan zee gaan we niet zwemmen.

Het is weekend en dat is te merken. ‘s Ochtends zien we veel van dit soort groepjes voorbij komen. Bij het tankstation hadden we  tijd voor een praatje en plaatje. Zo leuk dat veel Maleiers goed Engels kunnen. Dan gaan de gesprekken verder dan alleen “Where are you from?”.

Kijk maar even goed! We verbleven deze nacht in een moslim-vriendelijk hotel. Dus dat betekende dat er geen alcohol werd geschonken. Dat is voor ons geen probleem, maar een gescheiden zwembad is als gezin minder leuk. Er stond zelfs een muur tussen de beide zwembaden!  Wanneer vrouwen hier zwemmen, zie je vaak boerkini-achtige badkleding. Toch is het nog niet voorgekomen dat Leonie is gaan zwemmen met een T-shirt over haar bikini.

De waterpret bij onze jongens is er niet minder om.

Karel vs Captain America. Vlak voor een nieuwe fietsdag is er tijd voor een gevecht met Nerfpistolen. De scheidsrechter houdt het geheel nauwlettend in de gaten 😀.

De toegangsbrug naar Melakka. Wij bewonderen een Portugees oorlogsschip uit de VOC-tijd en pakhuizen uit de tijd van de Nederlandse bezetting.

Aan de oostelijke kant zien we de gehele dag grote tankers varen op de straat van Melakka.

Kuala Lumpur

We zijn er, veilig en wel! Na onze tandems voor een week in de parkeergarage te hebben gezet, gaat de zwemkleding dagelijks aan.

Hoe decadent willen we het voor 70 euro hebben? Een zwembad op de 6e verdieping en een zalige slaapkamer op de 15e. Oh ja en ‘s morgens nog een ontbijt waar je de vingers bij af kunt likken. De liefde van deze fietsers gaat duidelijk door de maag.

Na twee luie dagen ( die vooral hebben bestaan uit huiswerk maken, zwemmen, tv kijken en lekker eten ) wordt het tijd om echt wat van de stad te gaan zien. Wolkenkrabbers genoeg om te bewonderen.

Dit is natuurlijk wel de bekendste: de Petronas Twin Towers! Het hoogste gebouw van Maleisië.

Aan de voet  van die Towers ligt een mooi, schaduwrijk park met een openbare waterspeelplek en speeltuin.

Als gezin kiezen we altijd om iets nieuws in een  megastad te beleven. Wij, de ouders, maken een soort opsomming van wat we kunnen doen. Dit keer had het Birdpark bij onze jongens duidelijk de voorkeur.

Het leukste was toch de vogels voeren.

In de Petronas Twintowers is een Discovery Centre en daar hebben we veel geleerd. Dit was hele bijzondere lego. Hiervan konden we electriciteitscircuits maken en dan lampjes/ventilatoren/zoemers laten werken.

Gaaf! Robotvoetbal.

Er was een afdeling over de ruimtevaart. Karel test de ruimteslaapzak.

Willem vliegt liever als een astronaut door de ruimte.

WOW, je kunt echt orkaankracht voelen! Hij ging veiligheidshalve (helaas) niet harder van 170 km/h.

Dragon breath in de maak. Koekjes worden overgoten met een vloeibare stikstof chocoladesaus. Dit gebeurt natuurlijk met veel spektakel.

Even testen en dan blazen als een draak! Bij Willem komt het zelfs uit de neus.

Vandaag, 12 april is onze laatste dag in KL. Morgen zullen we verder gaan richting Malakka. Dit ligt voor ons op 1 week fietsen verder. BACK TO BUSINESS! Onze werkweek gaat weer beginnen.

Kuala Lumpur, we komen eraan!

Het valt ons op dat veel hotels kleurrijk geschilderd zijn. Zo ook ons “Louis hotel” in Taiping.

We gaan richting de Cameron Highlands. Helaas zullen wij ze van een afstandje bewonderen. Deze ‘hooglanden’ zijn te high voor ons als fietsers.

We krijgen wel te maken met de uitlopers van die Cameron Highlands.

Voor de huisvrouwen zijn de Maleisische hotels fantastisch! In elke gang staat altijd een strijkplank met -ijzer. Af en toe hebben we zelfs een privéset in de slaapkamer. Tja, het is duidelijk dat er in Leonie nog geen goede huisvrouw schuilt. Ze heeft er geen één gebruikt, laat staan aangeraakt.

In ons vorige blog zou je de indruk kunnen krijgen dat we alleen in luxe hotels verblijven. Tijdens rustdagen  proberen we dit wel zo te regelen, mits ons budget het toelaat. Vaak genoeg zijn het goedkope accommodaties. Zoals dit hotel; met een eigengemaakt ontbijt op de kamer.

Ieder zichzelf respecterende stad heeft er één … een grote klokkentoren midden op een rotonde. Waarschijnlijk een overblijfsel uit het Engelse koloniale tijdperk.

Struisvogels zullen we niet in het wild tegenkomen. Of het moet een ontsnapt exemplaar zijn 😃.

Ipoh heeft prachtige “cave temples”. Wij bewonderen ze van de buitenkant en fietsen verder richting ons hotel. Bij 40 graden hadden we nl. meer behoefte aan een airco dan een tempelbezoek 😀.

We zijn al bijna 24 jaar samen.

Prachtig! Met enkel wat verfstreken heeft deze kunstenaar “the old town” van Ipoh mooi weergegeven.

Kijk, street art in Ipoh!

Normaal zitten ze relaxed voorop, maar dit vinden Karel en Willem ook prima. Of hebben ze alvast een beroepskeuzetest gedaan🤣?

De prachtige binnenstad van Ipoh.

In het bakje van een fietsriksja en nog gratis ook.

Op de slaapkamer kregen we een telefoontje “of we even tijd hadden”. Toen wisten we nog niet wat er allemaal zou gaan gebeuren.

We kregen van het hotel een heerlijke fruitmand aangeboden samen met de lokale appelflappen.

We voelen ons erg vereerd dat het hotel in Ipoh zoveel moeite voor ons heeft gedaan. Ze organiseerden zelfs een uitzwaaifeestje. Tevens te zien op de facebookpagina van Cititel express te Ipoh.

Daar komen onze tandems. Wij pakken alles op, hebben nog een interview, nemen 4 nieuwe petten in ontvangst en dan kunnen we echt vertrekken. Wat een verwennerij!

Bij stoere nieuwe petten horen coole jongens 👍.

Van het paasweekend was in Maleisië niets te merken. Geen paashazen of chocolade-eieren. Wel was dit HET weekend voor de (Chinese) Maleiers om het graf van familie en geliefden te bezoeken. Bij voorkeur met de hele familie. Na een aantal rituelen wordt er vuurwerk afgestoken om eventueel boze geesten weg te jagen.

De eerste keer ‘paaseieren zoeken’ leverde niets op ( 1 aprilgrap, vooral leuk voor de ouders 😂 ). Bij de tweede speurtocht was het toch raak 😁.

Ja, ons postpakket uit Thailand is in NL aangekomen. Bijna 13 kg aan spullen die we in de afgelopen periode niet of nauwelijks gebruikt hebben.

Op 2 apil was Leonie jarig en op 4 april hebben we het gevierd in een waterpark!

Nog een klein stukje en dan fietsen we de volgende miljoenenstad in.

Jaaaaa!

Via deze ‘motosikal’ zijn we grotendeels Kuala Lumpur ingefietst. Beetje lawaaierig 😁, maar dat went. De laatste 10km was het pad helaas “under construction”. Toch veilig en wel aangekomen in KL.

2 april kikker in je bil 🎉

Welke datum was het ook al weer vandaag? 😂😂😂

Oh ja, nu is de datum juist en wordt het allemaal wat duidelijker. Een ware fietsfamilie fietst natuurlijk zelfs op een verjaardag 😉. Om de verjaardag te vieren hebben we na het fietsen een lekkere ijsco gegeten.

Een goed begin van het 41ste levensjaar!

Op 1 april was Willem nog druk met het zelf inpakken van zijn cadeautje. Het rolletje plakband dat we de hele reis al bij ons hebben, ging er helemaal aan op. Conclusie: goed verpakt.

Karel was al eerder begonnen met inpakken en

met een mooie tekening. Jullie zien vast wel wie dit voor moet stellen.

En wat heeft Leonie dan op haar verjaardag gekregen? Twee heuse balpennen.

Twee dagen later hebben we de verjaardag echt gevierd in een waterpark.

Aan de hoogbouw is te zien dat we in de buurt van Kuala Lumpur zijn. Daar zijn we nog 1 fietsdag van verwijderd.

Lekker dobberen in de waterbaan, een golfslagbad en vele soorten glijbanen. Het verjaardagsfeestje was top!